Tuesday, May 23, 2006
توی این مملکت هنوز هم شعبان بی مخ ها می توانند تصمیم بگیرند . برای همین یک روزنامهء بزرگ و تمام دم و دستگاهش به خاطر یک کاریکاتور بسته می شود و کاریکاتوریستش با وجود عذر خواهی بازداشت می شود . آن وقت دنیا بهم ریخت و نخست وزیر دانمارک از مواضعش کوتاه نیامد . از نظر من ، حتی اگر کار کاریکاتوریست روزنامهء ایران هم با قصد قبلی بوده باشد که نیست ، یک توبیخ و تذکر ساده کافی ست . آزادی مطبوعات و به طور کلی آزادی توی این مملکت به پشیزی نمی ارزد که از ترس سر و صدای یک عده ( حتی اگر به حق و درست هم باشد ) ، به راحتی یک روزنامه را می بندند . من به مانا نیستانی به خاطر کارش احترام می گذارم . اما این باعث نشده که بخواهم ازش دفاع کنم . حرف من این است که آن کاریکاتور ، بد تر از کاریکاتور دانمارکی نیست . نه تنها نخست وزیر دانمارک نپذیرفت روزنامه بسته شود _ با وجود تمام فشار های اقتصادی که بهش وارد شد _ بلکه روزنامه های دیگر در دفاع از آزادی مطبوعات ، کاریکاتور را دوباره و چند باره چاپ کردند . من حقیقتا نخست وزیر دانمارک را تحسین می کنم .
پ . ن ؛ من خودم آذری هستم . بنابر این رگ ترکی تان بالا نزند و بد و بیراه الکی بارم نکنید . در این باره بخوانید : کارتونیست روزنامه ایران جمعه صبح امروز بازداشت شد ...
گرهاي را كه ميشود با دست باز كرد، با دندان محكمتر نكنيم .
بعدا اضافه شد : من بحثی بر سر اعتراض ها ندارم . هر کسی حق اعتراض دارد . حتی نسبت به یک کاریکاتور ساده . کاری هم ندارم که این دعوا و جنجال را جدایی طلب ها راه انداخته اند یا گروهی دیگر . من حرفم بر سر اقدام حکومت است . حرف من خبرنگار و کاریکاتوریستی ست که شب را توی زندان می خوابد . خبرنگاری که امنیت شغلی ندارد . یک حکومت باید مدافع آزادی مطبوعاتش باشد که توی این مملکت نیست . یک هفته دولت ماله کشی کرد و آخرش هم برای جمع و جور کردن جنجال ها ، دیواری کوتاه تر از مانا نیستانی پیدا نکردند .
تيغماهي @ [ 11:42 PM]
|